سلام به همه ی شما دوستای خوبم

ببخشید که نمی رسم به شما سر بزنم به موقش تلافی می کونم آخه وقت کم دارم

الان هم سرعت پایین است خواستم کلی مطلب بنویسم اما یک وقت دیگه

ممنون از محبت های شما

۲۹ خرداد روز تولد یا مرگی دوباره

 این روز ها قلم زدستان افتاده است

تمامی افکار و روحم دردل یک قلم

نمی دانم چگونه فریاد زنم که آتش درونم خاموش شود

هر روز اتفاقات جالبی دور ور ما می فته راستش چیزی که باعث شد این پست رو بزنم این اتفاق بود

رفته بودم کافینت که آبدیت آنتی ویروس و .. و بگیرم و یک برنامه دیگه که تا الان موفقبه دریافتش نشدم

آیدیم رو اوردم بالا بعداز کمتر از یک دقیقه یک آیدی که در اد لیستم و جود داشت بهم پیام داد

یادم نمی اومد کجا ادش کردم به طور دقیق اما هر چی بود از یک گوشه از این دنیایی مجازی بهش برخورده بودم و ادش کرده بودم خلاصه مشخصات منو ژرسیت که گفتم اونم اسمش رو گفت و ..

و بعد مشخص شد که هم استانی و بعدش هم شهری هستیم و بعدش مشخص شد پسر بغل دستیمه

خلاصه آشنایی خوب بود و هم چنین ادم خوبی وبلاگش هم همین اولیه است

http://tanhaeyemoshtarak.blogfa.com/

مانده ترين حرفهايم   ببخشید که تند تند و خلاصه نوشتم چون باید برم   مراقب خودتون باشید

گاهی برای ما پیام هیی چون اس مس یا آف یا ایمیل و یا ... میاد که بد ترین درد ........... است

منم خواستم بگم اینم بهش اضافه کنید

بد ترین درد اینه که یکی بیاد زندگیت رو بسازه و با رفتنش همه چیز رو خراب کنه

غروب یک روز بارانی زنگ تلفن شرکت به صدا در آمد. زن گوشی را برداشت. آن طرف خط پرستار دخترش با ناراحتی خبر تب و لرز سارای کوچکش را به او داد.
زن تلفن را قطع کرد و با عجله به سمت پارکینگ دوید. ماشین را روشن کرد و نزدیک ترین داروخانه رفت تا داروهای دختر کوچکش را بگیرد. وقتی از داروخانه بیرون آمد، متوجه شد به خاطر عجله ای که داشت کلید را داخل ماشین جا گذاشته است.

زن پریشان با تلفن همراهش با خانه تماس گرفت. پرستار به او گفت که حال سارا هر لحظه بدتر می شود. او جریان کلید اتومبیل را برای پرستار گفت. پرستار به او گفت که سعی کند با سنجاق سر در اتومبیل را باز کند. زن سریع سنجاق سرش را باز کرد، نگاهی به در انداخت و با ناراحتی گفت: ولی من که بلد نیستم از این استفاده کنم.
هوا داشت كم كم تاریک می شد و بارش باران شدت گرفته بود. زن با وجود ناامیدی زانو زد و گفت: "خدایا کمکم کن". در همین لحظه مردی ژولیده با لباس های کهنه به سویش آمد. زن یک لحظه با دیدن قیافه ی مرد ترسید و با خودش گفت: خدای بزرگ من از تو کمک خواستم آنوقت این مرد ...!

زبان زن از ترس بند آمده بود. مرد به او نزدیک شد و گفت: خانم مشکلی پیش آمده؟
زن جواب داد: بله دخترم خیلی مریض است و من باید هر چه سریعتر به خانه برسم ولی کلید را داخل ماشین جا گذاشته ام و نمی توام در ماشین را باز کنم.
مرد از او پرسید آیا سنجاق سر همراه دارد؟
زن فوراً سنجاق سرش را به او داد و مرد در عرض چند ثانیه در اتومبیل را باز کرد.
زن بار دیگر زانو زد و با صدای بلند گفت: "خدایا متشکرم"

سپس رو به مرد کرد و گفت: آقا متشکرم، شما مرد شریفی هستید.
مرد سرش را برگرداند و گفت: "نه خانم، من مرد شریفی نیستم، من یک دزد اتومبیل بودم و همین امروز از زندان آزاد شده ام."
خدا برای زن یک کمک فرستاده بود، آن هم از نوع حرفه ای!
زن به پاس جبران مساعدت آن مرد ناشناس آدرس شرکتش را به مرد داد و از او خواست که فردای آن روز حتماً به دیدنش برود.
فردای آن روز وقتی مرد ژولیده وارد دفتر رئیس شد، فکرش را هم نمی کرد که روزی به عنوان راننده ی مخصوص در آن شرکت بزرگ استخدام شود.

عجب معلم سختگیری است این روزگار كه اول امتحان میگیرد بعد درس میدهد ...